Finallerin bitmesiyle gelen boşluk çok fena. Sürekli bir “ders çalışman lazım” hali. Peki ben ne yapıyorum? Facebook’da Zuma Blitz oynuyorum, hem de çılgınlar gibi bebeğim, yeah.
Sömestr tatilim başlamıştı aslında, ama bugün (uyumadığım için “bugün”, yoksa Pazartesi) dandik bir projeyi bitirebilmek için tam 8,5 saat okulda kaldık. Sınıfça. Boş fakültede. Sadece biz. ULAN!
Proje “LCD’ye simültane yazı yazdırma” olarak özetlenebilecek bir şeydi. Eğer koca sınıfı bir laba tıkar, "Ödevi bitirin yoksa notlar CC’den başlar!" dersen; yazdırdıkları ilk şey yukardaki olur. Benim fikrimdi, çok güldüm, hala da gülüyorum.
Şu anda bu yazıyı yazarken bir yandan bavul topluyorum, bavul toplama işi bitince tıraş olur duş alırım diyorum ama bilmiyorum ki bitecek mi. Bavul toplayan hallerim çok çirkin. 6 gün kalacağım için her şeyden 6şar tane alma zorunluluğu hissediyorum. 6 çorap, 6 boxer, 6 uzun kollu, 6 alta giyilecek kısa kollu… Bavul parası girmesin diye mecburen 3 pantolon, 2 ayakkabı, 3 ceket. Gay olduğum çok belli abi. Candan Erçetin aşkı yüz metreden tanıyor, ben gayi bavul toplamasından tanıyorum.
Annemin bana Hansel muamelesi yapması ise ayrı bir korkutucu. “Finaller bitti gelsin rejim!!” derken bugün telefonda ıspanaklı börek hazırladığını, tiramisu yaptığını ve yaprak sardığını öğrendim. Akşama da kebap yermişiz. Bir de akşamı var yani, sen düşün. Gece de ciğer yemeye gideriz artık. aq.
Yolculuk kebap kokan memlekete... Adana dediniz ve bildiniz! 05.00'de servisim var. Arkamdan su dökebilirsiniz, ama lütfen konuşmayın.
Hepinizi uçaktan öpüyorum.
- - -
Görsel: Microprocessors Son Proje
Şarkı: grooveshark; We Are Scientists - Nobody Move, Nobody Get Hurt
