Her gece kafamı yastığa koyduğumda içimden yataktan kalkıp, balkon kapısını açıp, kendimi boşluğa bırakmak geçiyor. İntihara meyil sülalemden genetik miras ve ben kendi istatistiklerime göre 3 senede bir intihara meyilli oluyorum: vadem doldu a dostlar!
Merhaba, ben yüreği kanayan çocuk. Hayatımda ya her şey aynı anda harika gidiyor ya da her şey boktan oluyor. Şu an ikinci durumdayım; tüm modlar OFF, hüzün hariç.
2,5 sene sonra birine aşık oldum, olanlar oldu. 5 sene sonra mezun olmakken hedefim, bitirme projem bokum gibi gidiyor. 15 sene sonra kariyer kastırıyorken, ilk dört adımda binlerce kişiyi elediğim, son yüzlere kaldığım koduğumun vaka analizi görüşmesi bugün bok gibi geçti. 23 sene boyunca kalıcı bir sağlık problemim olmamışken, sanırım reflüye merhaba dedim, yaşasın her yemekten sonra midemdeki o iğrenç taşkınlık hissi.
Bir yandan öz saygımı kaybediyorum; bana bu kadar şerefsizlik yapan bir adamı hala nasıl köpekler gibi seviyorum diye… Elim her gün fotoğraflarına gidiyor; fotoğraflarını açmadan önce kahroluyorum, fotoğraflarına bakarken kahroluyorum, fotoğraflarını kapatırken kahroluyorum, fotoğraflarına baktığım için kahroluyorum, fotoğraflarına tekrar bakacağımı bildiğim için kahroluyorum.
Melek sayılmam ama bu kadarını da hak etmedim. Ya da ettim; çünkü gerizekalıyım. Çünkü “Sevgi her şeyi iyileştirir!” diyorum hala; "Severek her suçun, her nefretin, her ahın, her anın üstesinden gelebiliriz!!" diyorum. Sonra üstümden geçen geçmiş oluyor, üstünden tır geçmiş kedi leşine dönüyorum. Rol modelim Ayşecik olduktan sonra, daha nice kazıklar üstüne otururum ben. Hayat sevince güzel, falan, yalan. Hayat piçe güzel.
Drama queenlikse dibine vurdum, emoluksa sadece gözlerimi kapatacak uzun saçlarım eksik, siyah pijamalarım ve siyah kahvemle Flyleaf’ten I’m So Sick’i dinlerken oldukça götik göründüğüme de yemin edebilirim. Bir apaçilik kaldı, o da eksik kalsın.
Bazen bir otobüste hayal ediyorum, keşke şimdi otobüs kaza yapsa, herkes sağ kalsa, benim vücudumda cam kırıkları. Bazen evde hayal ediyorum, şimdi deprem olsa; herkes sağ kalsa, benim kafama sert bir şekilde düşen avize. Bazen karşıdan karşıya geçerken hayal ediyorum; arabanın biri bana çarpsa, arabada sıfır hasar ben paramparça.
Yine kendi istatistiklerime göre her 10 senede bir intihar etmeyi GERÇEKTEN istiyorum. Korkmayın, daha 7 senesi var.
Sevgiler,
Götik.
